Szkolenia pracownikow a rozwoj organizacji

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z środka rozdrobnionego, z zmiany wędzonki to mięsne przetwory stworzone z pojedynczego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który liczy na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest utrwalenie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego smaku i aromacie. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkiem spośród najciekawszych przetworów mięsnych oferowanych przez hurtownie wędlin jest doskonała szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna mieścić się w rozmiarze między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz pewno istnieć zabarwiony na biało, z poziomem śmietankowym lub różowawym. Drugim w pory najbardziej charakterystycznym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest świetna na wszelkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic dziwnego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w polskim kraju doprowadziły do ostatniego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w regionach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny mający nie tylko mięso wieprzowe, ale też duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich analiz były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej brak uzupełniano różnymi rodzajami mięs. W niniejszy sposób utrwalił żywy do ostatniej pory stereotyp głoszący, iż salami robione jest z oślego mięsa, frankfurterki przygotowuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.