Dyrektywa 8 ue czyli eurosox

Dyrektywa ATEX w naszym systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Wznosi się do wyrobów oddanych do lekturze w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać surowe wymagania wznoszące się nie jedynie do bezpieczeństwa ale także do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W sprawę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a jeszcze połączone spośród obecnym wszelkie procedury oceny w głównej mierze zależne są od stanu zagrożenia środowiska, w którym określone danie będzie wykonywało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi spełniać dany produkt, by mógł być użytkowany w okolicach zagrożonych wybuchem. Ale o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie duże ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Jest ich dwie. W liczby części wydobywają się urządzenia, które dostosowuje się w podziemiach kopalni a na powierzchniach, jakie potrafią stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa stosuje się do urządzeń, które wprowadza się w innych miejscach, ale jakie mogą stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla każdych urządzeń zarabiających w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Oraz bardziej powszechne wymagania można z możliwością zlokalizować w normach zharmonizowanych.

Należy mieć, że dania dopuszczone do lektury w powierzchniach zagrożonych wybuchem winnym być oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien stanowić prawidłowy, widoczny, stały i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub same dania w końcu zapewnienia zgód z podstawowymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.